|
Strona 1 z 5
Parafia NSJ
Najstarszym wezwaniem naszej świątyni, istniejącej w Środzie najprawopodobniej już przed XIII w., był tytuł "Świętego Krzyża". Po lokalizacji miasta na prawie magdeburskim w XIIIw., kościół znalazł się poza pierścieniem nowo wznoszonych murów na tzw. przedmieściu. W początkach XVw. biskup chełmski Andrzej z Opalowca ufundował przy istniejącym kościele, za zgodą króla Władysława Jagiełły, klasztor dominikanom. Obecnie w sporej części zabudowań dawnego klasztoru mieszczą się zakłady włókiennicze.
Pierwotna świątynia, prawdopodobnie drewniana, została z biegiem lat przebudowana na barokową murowaną. Pod kobiec XVIII w. kościól zaczął chylić się ku upadkowi. Konwent klasztorny przetrwał aż do kasacji przez zaborcze władze pruskie w XIXw. W pierwszej połowie tegoż stulecia kościół rozebrano. W latach 1881-88 trwała budowa i wyposażanie nowej świątyni, wznoszonej przez gimnę wyznaniową ewangelicko-unijną, dla potrzeb religijnych napływającej ludności niemieckiej, przeważnie wyznania protestanckiego.
W roku 1945 kościół został przejęty przez katolicką parafię kolegiacką w Środzie, jako kościół pomocniczy gimnazjalny. Odprawiały się tu nabożeństwa, z biegiem czasu coraz liczniejsze, dla dzieci i młodzieży. Zwano go kościołem szkolnym. W niektórych dokumentach zwany był przejściowo kościołem Chrystusa Króla.
Arcybiskup Antoni Baraniak zatwiedził nowy tytuł "Najświętszego Serca Jezusa" i utworzył w ndniu 15 III 1967, przy tym kościele ośrodek duszpasterski. Dnia 1 I 1972 tenże arcypasterz erygował nową parafię pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa, obejmującą teren dotychczasowego ośrodka. W roku 1964 świątynia otrzymała nowe wyposażenie zakrystii, projektu architekta Edmunda Węcławskiego, które wykonał mistrz stolarski Roman Dzikowski. W roku 1967 dostosowano wnętrze kościoła do wymogów liturgii posoborowej. Jako centralny element wystroju zaprojektowano ołtarz soborowy z dużym nowoczesnym asymetrycznym krzyżem, wykonanym z metaloplastyki i kolorowego szkła. Bardzo cenna jest figura- pasyjka Ukrzyżowanego z jaśniejącym złotym sercem. W ten sposób podkreślono umiejętnie łączność dawnego wezwania (św.Krzyża), z obecnym tytułem Najświetszego Serca Jezusa. W czasie tej modernizacji rozszerzono chór organowy, dobudowano boczne wyjście, wyłożono marmurem posadzkę, powiększono obejście na dziedzińcu przykościelnym. W 1981r. dokonano całkowitej wymiany urządzeń nagłaśniających i częściowego remontu organó. W 1983r. nastąpiła kolejna naprawa organów i naprawa dachu oraz pokrycie wieży blachą miedzianą. Zabytkowych sprzętów względem rzeźb kościół nie posiada.
źródło:http://www.srodakolegiata.archpoznan.org.pl
|
